Nou, dit was bepaald geen lekker maandje!
Op 16 april moest Joost voor controle komen
bij de kinderarts in het GHZ in Gouda. Dit
kwam op zich best goed uit, want Joost was
al een paar daagjes kwakkelend (af en toe
wat koorts, en veel hoestbuien), dus daar
kon gelijk even naar worden gekeken.
We hebben een uur in de wachtkamer gezeten
en daar ging het helemaal bergafwaarts met
ons manneke (kortademig en slap/slaperig).
Ook de kinderarts zag direct dat het niet
goed was en heeft er direct voor gezorgd
dat het bloed en snot werd onderzocht . Daarnaast
zijn er nog rontgenfoto's genomen van zijn
longen.
Even later kregen we de uitslag: RS-VIRUS EN LONGONTSTEKING
(voor meer informatie over RS-virus, zie
aparte link op beginpagina)
Meneertje Visser mocht gelijk blijven logeren.
Er werd direct gestart met een antibioticakuur
en 's-nachts bleek dat hij ook zuurstof nodig
had. Na een weekje was Joost gelukkig al
aardig opgeknapt. Af en toe lekker spelen,
stoeien met papa en effe "bijkletsen"
met het bezoek.
In deze periode hebben we ook nog de geplande
afspraken bij de oogarts en de KNO-arts afgelegd
(scheelde weer twee ritjes). Zowel scheelzien
als een brilafwijking komt namelijk in grotere
mate voor bij kinderen met het syndroom van
Down. Daarnaast hebben zij een grotere kans
op oogafwijkingen als staar en oogontstekingen.
Ook gehoor- en slikproblemen kunnen vaker
voorkomen. Reden genoeg om hier eens naar
te laten kijken.
Down Team Midden-Holland geeft dit ook als
advies.
Bij de oogarts viel het een beetje tegen.
De arts gaf aan dat Joost waarschijnlijk
van veraf niet zo goed ziet en dat een brilletje
in de toekomst wel nodig zal zijn. In september
moeten we terug komen en dan zullen Joost
zijn ogen nauwkeurig worden gemeten. Een
paar dagen voor die afspraak moeten we zijn
ogen druppelen, zodat de pupillen worden
vergroot voor de meting. Wordt dus nog vervolgd.
Ook werd er nog gekeken naar staar, maar
gelukkig is hier geen sprake van.
Op zich waren we niet echt verrast, want
als leek zijnde hadden we ook al het een
en ander aan zijn ogen gezien. Maar toch
is het wel een beetje een teleurstelling,
want er komt toch weer een specialist bij
voor Joost.
Het bezoekje aan de KNO arts is verder prima
verlopen. In juli komen we daar terug voor
verder onderzoek, o.a. voor een gehoortest.
Zo'n test wordt bij andere kinderen op het
consultatiebureau gedaan, maar aangezien
wij daar -met uitzondering van de vaccinaties-
nooit komen, wordt dit dus in het ziekenhuis
gedaan.
Op vrijdag 26 april mocht Joost naar huis.
Het was even spannend of het doorging, want
de dag ervoor ging het niet zo best. Joost
was net van de zuurstof af, maar men twijfelde
toch weer toen de saturatie (zuurstofgehalte)
ging zakken. Ook at hij nauwelijks en had
last van zijn buik. Maar als we het aan durfde,
mocht hij dus mee naar huis. Nou daar zeiden
wij geen nee tegen.
Frits zou een weekendje weggaan en het leek
mij heerlijk thuis een beetje te keuvelen
met mijn kleine vent.
Van dat keuvelen kwam helaas niets terecht,
want de volgende ochtend begon al niet echt
gezellig.
Veel huilen, niet willen eten en drinken,
harde buik en heel veel diaree!!! Het enige
wat Joost fijn vond was in de kinderwagen
rijden en op de arm rondlopen. Om een lang
verhaal kort te maken en de artsenbezoekjes
maar over te slaan: geen idee wat ie had,
fijn was het in ieder geval niet, maar na
een paar daagjes ging het gelukkig al wat
beter.
Het is deze maand een beetje kommer en kwel,
hopelijk leuker nieuws in de komende zomermaanden.