Dit was niet echt een beste maand voor Joost.
Veel ziekenhuisbezoekjes en zelfs een paar
keer naar de huisarts; een beetje lopen tobben
met ontstoken ogen en ook nog erg verkouden.
Maar Joost blijft vrolijk!! Je krijgt regelmatig
een lach tussen de snotterbellen door.
We moesten ook voor controle terugkomen bij
de kinderarts. Dat viel even tegen, want
we werden gelijk doorgestuurd naar de astma-verpleegkundige.
Natuurlijk vonden wij Joost ook zwaar en
piepend ademen, maar dat kwam vast door de
verkoudheid. Gaat wel weer over, dachten
we. Helaas, dus niet!!! Hij heeft toch echt
last van astmatische aandoeningen.
Voor de benauwdheid hebben we nu van die
"pufapparaatjes" en een vernevelapparaat (compressor). Het vernevelapparaat moeten we 2x daags
ongeveer 10 minuten gebruiken bij Joost.
En wat is het toch een lekker manneke, want
hij vind over het algemeen alles best. Af
en toe mijn beste zangkunsten tonen en meneer
blijft rustig zitten met zijn kapje op.
Ondanks de kwaaltjes blijft Joost toch lekker
vooruit gaan in zijn ontwikkeling. Het zitten
en het buikliggen gaat al steeds beter. De
echte topper is toch wel dat hij al een beetje
kan staan. Tot voor kort trok hij snel zijn
benen op in een kikkerhouding, maar nu heeft
hij door wat de bedoeling is. Of zou hij
het alleen voor ons doen (je moet toch wat
als je ouders zo gek staan te doen voor je).
En tegenwoordig is ons ventje ook echt aanwezig.
Als hij op zich zelf is, heeft hij de grootste
praat en lacht hij soms met geluid.
Joost had het vooral prima naar zijn zin,
toen Frits en ik allebei ziek waren en dus
de gehele dag in bed lagen. Joost heerlijk
tussen ons in en maar kletsen. Zich totaal
niet bewust van het feit dat wij het liefste
wilden slapen. Nou ja, heeft tenminste iemand
een leuke dag gehad.