DownGroep Overal en Nergens
Op zaterdag 2 juni zijn we met een hele groep
Down-kindjes naar Kids Playground in Delft
geweest. Toch wel een hele aparte ervaring
om even niet de enige te zijn met een kind
met Down Syndroom. Een paar bekende waren
er ook: Sophie en Camiel. Het was erg gezellig.
Zeker voor kinderen is het echt een speelparadijs.
Helaas is het alleen voor kinderen tot 12
jaar, dus wij mochten alleen toekijken. Voor
de allerkleinsten is er een aparte hoek met
een ballenbak, wipjes en glijbaantjes. Dus
ook ik (samen met Joost) voor het eerst in
de ballenbak ... het einde! Het ik altijd
al eens willen doen.
De bedoeling is om zo af en toe eens wat
af te spreken met elkaar. De volgende keer
(8 sept.) willen we bij ons thuis barbequen.
Fietsen
Nu Joost steeds beter gaat zitten, wilden
we toch ook eens met hem gaan fietsen. Na
eerst wat proef rijden in de straat blijkt
dat hij toch nog niet zo stabiel blijft zitten.
Zeker bij de bochten wordt meneer iets te
veel heen en weer geslingerd. Ook een verkleiner
voor een kinderstoel was niet echt de oplossing,
want dan bleef er te weinig ruimte over om
er nog een kind in te zetten.
Omdat we toch op een zaterdag bij fietsenmaker
Versluis in Waddinxveen waren, vroegen we
of er nog andere stoeltjes waren, waar een
kind geen kant meer op kan. Helaas die zijn
er niet; het beste fietsstoeltje was eigenlijk
dat stoeltje, die we zelf al hadden. Dan
maar effe wachten met fietsen ..........
Worden we 2 dagen later gebeld door de fietsenmaker:
zijn vrouw was zo aardig geweest om in het
weekend een kussentje te naaien die in het
fietsstoeltje past. We waren helemaal verrast,
wat een lieve mensen!
Dus wij met Joost naar de fietsenmaker om
het kussentje te testen .. en perfect hoor!
We hebben nu al een aantal ritjes gemaakt,
zelfs naar opa en oma Visser in Reeuwijk.
Echt een uitvinding dat kussentje!! En Joost
vind het geweldig!
Muzikaal
Kinderen met Down Syndroom zijn zo lief en
muzikaal! Hoe vaak hebben we dat al niet
gehoord. Je haren gaan er echt van overeind
staan.
Om toch maar aan dat verwachtingspatroon
tegemoet te komen, draaien we heel wat cd-tjes
voor Joost. En niet alleen kinderliedjes
maar ook echte housemuziek. Ja sorry, het
schijnt dat "die kinderen/mensen"
veel van Jantje Smit en Frans Bauer houden,
maar dat wordt bij ons in huis echt niet
gedraaid.
En waarachtig ons kind is echt muzikaal (zou
die veronderstelling dan toch waar zijn?);
bij bekende muziek wordt er gezwaaid met
de armen en schudt ons manneke druk met zijn
hoofd. Als hij bij je op schoot zit, wordt
het hele lichaan ingezet.
Maar dit is nog niet alles. Voor zijn verjaardag
heeft hij van Hilde een mooie xylofoon gekregen,
en na een paar keer oefenen met mama kan
meneer al een aardig deuntje spelen. Je moet
alleen niet mee gaan zingen, want dat zit
ie je verbaasd aan te staren.
Het is hartstikke leuk om te zien hoe Joost
op muziek en zang reageert. We moeten echter
nog wel blijven oefenen, want de Josti-band is op dit moment nog niet haalbaar.
Ontwikkeling
Onlangs hebben we Joost z'n ontwikkeling
-aan de hand van Kleine Stapjes- bekeken.
Er wordt gekeken naar de volgende gebieden:
1. grove motoriek
2. fijne motoriek en cognitieve ontwikkeling
3. receptieve taal
4. persoonlijke en sociale vaardigheden.
Bovenstaande rubrieken zijn opgebouwd in
verschillende taken, deze taken zijn verwerkt
in een invullijst.
Aan de hand van de invullijsten heb je een
beetje een idee hoe ver Joost in zijn ontwikkeling
is. Dit is ook weer belangrijk om (nieuwe)
dingen aan te leren; het moet voor Joost
wel een uitdaging blijven. Aan de andere
kant moet je uitkijken dat het niet te moeilijk
is voor hem.
Op dit moment blijft Joost bij de gebieden
onder 1. en 2. gemeld hangen bij de leeftijd
van 7 a 8 maanden. Bij de andere deelgebieden
gaat het juist heel goed, dat schommelt een
beetje bij de leeftijd van 9 tot 12 maanden.
We blijven dus nog druk oefenen, maar als
Joost iets niet wil dan doet hij het ook
echt niet.
Joost vind zelf staan het einde. Op schoot, tegen de rugleuning
van de bank, het maakt niet uit als ie maar
kan staan. En als je je dan op je gat laat
vallen, dat is helemaal mooi.
Het zeggen van woordjes is nog niet aan de
orde, hoewel we af en toe toch "mama"
kunnen ontcijferen.