
In deze maand is Joost met sprongen vooruitgegaan.
Dit heeft dan ook alles te maken met zijn
operatie in oktober; echt een wereld van
verschil.
Waren we eerst een uurtje bezig voor een
fles (en dan nog niet eens een volle), nu
drinkt meneer een volle fles in zo'n 15 a
20 minuten in een keer op. De vele rustpauzes
zijn nu echt verleden tijd.
Ook zijn hoofdje rechtop houden gaat steeds
beter. Hij kan al met ondersteuning rechtop
zitten en ook in buikligging kan hij zijn
hoofdje al best hoog optillen. Dat was voor
de operatie nog helemaal niet.
Ook de omgeving heeft Joost nu door. Hij
heeft oog voor zijn speelgoed en de mensen
om hem heen. Heerlijk is het om een big smile
van hem te krijgen als je voor hem staat.
Zo blijkt toch maar weer dat die operatie
echt noodzakelijk was!!
Begin november zijn we een lang weekend weggeweest
naar Het Vennenbos in Brabant, samen met
Amber en haar ouders. We hebben veel gewandeld
en natuurlijk zijn we naar het zwembad geweest.
Joost vond het maar wat gezellig, de hele
dag lekker mensen om hem heen. En samen met
Amber op het speelkleed is ook erg leuk;
alleen wordt wel al zijn speelgoed afgepakt.

Op woensdag 14 november is de fysiotherapeute
van het Down Team Midden-Holland bij Joost
langs geweest. Zij was erg tevreden over
onze knul. Alleen nog wat oefenen met zijn
hoofdje rechtop houden. Dat gaat deze maand
al een stuk beter, dus daar hoeven we ons
geen zorgen over te maken. We hebben een
speciaal kussen gekregen om te oefenen.
Afgesproken wordt dat zij 12 december weer
langskomt om Joost vast te leggen op de video.
Het Down Team zal Joost op 20 december bespreken
en dan wordt tevens het filmpje van Joost
bekeken.
Een weekje later (21 november) zijn we voor
controle geweest in het WKZ te Utrecht. Het
is nog niet helemaal goed; er zit nog steeds
vocht bij het hartje. Joost moet dus zijn
medicijnen (vochtafdrijvers) blijven innemen.
We zijn hier niet zo blij mee, want door
de medicijnen heeft Joost nog eens extra
last van obstipatie. Het geven van zonnebloemolie
en Roosvicee Laxo helpt niet echt, maar we
kijken het nog maar even aan.
Vrijdag 30 november hebben we een drukke
dag. 's Ochtends hebben we Early intervention
en 's middags moeten we naar het AMC!
We zijn nu officieel begonnen met "Early
intervention", ook wel bekend in Nederland
als "Kleine Stapjes". Van te voren
hebben we al twee gesprekken hier over gehad,
namelijk met de coördinatrice en de pedagogisch
begeleidster.
Het doel van kleine stapjes is het stimuleren
van de ontwikkeling van baby's, peuters en
kleuters met ontwikkelingsachterstand. De
ontwikkeling wordt onderverdeeld in 6 groepen:
grove motoriek, fijne motoriek, cognitieve
ontwikkeling, receptieve taal, expressieve
taal en persoonlijke/sociale vaardigheden.
Door een aantal vragenlijsten m.b.t. bovenstaande
ontwikkelingsgroepen in te vullen, kijk ik
zoal wat Joost wel of niet kan. Hierbij geef
ik een plus of een min. Op dit moment moet
ik inderdaad wel een aantal keren een min
geven, maar dit heeft voornamelijk betrekking
op het kijken en volgen. We kunnen hier wat
meer op letten bij Joost. Ik maak me zeker
niet ongerust, want deze maand heeft Joost
al zo'n vooruitgang hierin geboekt.
Nu Joost een half jaar is moeten we ook deze
vrijdag voor het schildklieronderzoek naar
het AMC. Joost is niet in zijn beste humeur
en dat is best vervelend, want alles bij
elkaar zijn we toch ruim twee uur bezig.
Er wordt nu ook gekeken wat Joost zo al kan.
Van te voren hebben we een vragenformulier
met 252 vragen over de ontwikkeling van Joost
moeten invullen en deze hebben we nu ingeleverd.
Met Joost zijn wat testjes gedaan zoals bijvoorbeeld
het volgen van een voorwerp en een gehoortestje.
Dit om het lichamelijk en verstandelijk vermogen
in kaart te kunnen brengen (wordt gedaan
op de leeftijden van 6, 12 en 24 maanden).
Bij de leeftijden van 2, 3, 6, 12 en 24 maanden
wordt tevens de mate van rijpheid van de
zenuwen gemeten. Er wordt dan gemeten hoe
snel een zwakstroompje door een tweetal zenuwen
in de arm geleid worden.
Daarnaast is Joost nog lichamelijk onderzocht,
gewogen, gemeten en is er bloed afgenomen.
Er komt dus wel heel wat bij kijken voor
zo'n klein hummeltje.
Joost vriendinnetje Sophie is deze maand
bij ons langs geweest. Samen in de box liggen,
is wel heel gezellig.
