Zitten/Staan/Lopen
Het is alweer Oktober, de herfst is al in
alle hevigheid los gebarsten en Joost: Joost
gaat al staan......!!!!
Wat een gedoe zeg: box naar beneden, bed
naar beneden en alle spulletjes van tafel!
Joost vindt het geweldig. Gaat-ie vorige
maand eerst zelf zitten en nu opeens staan.
Joost vindt het zelf ook geweldig: zo zie
je veel meer!
Aan het einde van de maand kan hij zelfs
al met 1 hand los staan. En wat wij heel
leuk is dat hij ook stapjes in de box kan
maken en langs de tafel. Wat een vooruitgang
zeg!
Kinderdagverblijf
1 1/2 dag per week gaat Joost naar kinderdagverblijf
Kwiebus in Waddinxveen. In januari is hij
daar voor het eerst heen gegaan. In het begin
was het wel wennen. Joost vond het soms een
beetje druk en kon wel eens wat huilen. Maar
voor de rest ging het allemaal best.
De laatste tijd krijgen we steeds meer te
horen dat Joost nu echt z'n plekje heeft
gevonden: kan zichzelf goed vermaken, eet
en slaapt goed, lacht veel en kan het prima
met de andere kinderen vinden. Het gaat dus
prima!
Toch krijg ik regelmatig de vraag of hij
op een "gewone" creche zit of op
een speciale creche voor gehandicapte kinderen.
Ik heb hier destijds zelf niet echt bij stilgestaan.
Bij het intakegesprek bij Kwiebus heb ik
uiteraard wel even gevraagd of het geen probleem
is dat Joost het syndroom van Down heeft
en zolang Joost geen extra zorg nodig heeft
is het geen enkel bezwaar. Het was ook erg
prettig dat de leiding van Kwiebus met ons
meedacht: Joost werd direct in een verticale
groep gezet (0 - 4 jaar) en niet in de babygroep
die er toen nog was. Zo werd hij vanaf het
eerste begin geprikkeld door de oudere kindjes.
In het begin merk je daar niet zo veel van,
maar nu vind hij het heel gezellig om met
de grote kindjes aan tafel te zitten, terwijl
die knutselen, puzzelen of liedjes zingen.
Logopedie
Deze maand is de logopediste bij Joost langsgeweest.
Wij waren op zich wel te spreken over Joost,
behalve dan dat zijn tong bij het happen
van eten naar buiten komt. Het daadwerkelijk
happen van een lepel doet hij eigenlijk niet:
wij mogen het erin schuiven. Maar echt een
probleem vonden wij het niet. Het eten gaat
erin als koek en die tong dat zien we later
wel weer.
Maar omdat Joost eind van deze maand wordt
besproken door alle behandelende artsen/specialisten
in het Down Team Midden-Holland. was het
wel handig als de logopediste Joost ook nog
even zou zien.
Het eten van brood gaat prima en zijn communicatieve
vaardigheden zijn goed aanwezig. We hebben
alleen wat tips meegekregen voor het eten
vanaf een lepel en het drinken uit een bekertje.
Dus gaan we ons vanaf nu ook bewust bezig
houden met de mondmotoriek. Joost vindt het
zelf maar niks ("ging toch goed zo?",
zie je hem denken) en nu weer van die rare
fratsen met die lepel.