Line


September 2002


September is weer een druk maandje geweest. Veel (verjaardags)feestjes, een weekendje weg, een logeerpartijtje bij opa en oma Visser, ziekenhuisje, speelgroep etc. .....

Speelgroep Early Intervention Gouda
3 september ging het speelgroepje van Early Intervention Gouda weer van start. Ook vriendin Sophie is nu van de partij. Gezellig hoor!

Elke speelochtend is als volgt opgebouwd.
1. te beginnen met de kring: welkom heten en liedjes zingen
2. drie activiteiten, gericht op de fijne en grove motoriek, senso motoriek (voelen) en groepsactiviteit
3. afsluiting met de kring: afscheid nemen.
Tijdens de kring is er vooral aandacht voor socialisering en beurtnemen.

Voor deze dag stond op de agenda: het pennenbord, macaroni voelen en rollen op een skippybal. Joost ging niet echt geweldig van start. Het begon al met de macaroni ... Joost zag er niet echt de lol van in. En het pennenbord is al helemaal geen favoriet, inmiddels ook niet meer van zijn moeder. Ik probeer van alles, maar Joost vind er niets aan. De skippybal vond Joost wel best.
Het leukste vind hij de kring, vooral samen liedjes zingen is erg gezellig. Joost is dan echt in zijn sas.


Down Groep "Overal en nergens"
In juni heb ik al verteld dat we met een aantal gezinnen (die allemaal een kind met DS hebben) een paar keer per jaar bij elkaar komen om iets gezelligs te doen, ervaringen uit te wisselen enz.
8 sept. hebben we bij ons thuis een BBQ gehouden. Al met al waren we met ongeveer 28 volwassen en 24 kinderen. Het was een erg geslaagde middag vonden wij zelf. Iedereen kon een beetje zijn eigen gang gaan en de kinderen vonden vooral het luchtkasteel geweldig. Zelfs toen het halverwege de middag ging regenen, ging alles heel gemoedelijk door.
Het is toch heel prettig om zo af en toe met anderen te kunnen praten, die min of meer in hetzelfde schuitje zitten. Vooral dat stukje herkenning is heel fijn. Waarschijnlijk komen we in januari 2003 weer bij elkaar.


Ziekenhuis
2x mochten we deze maand: een bezoekje aan de kinderarts en aan de oogarts.

De kinderarts had eigenlijk als enige opmerking dat Joost te klein en te licht in gewicht is, voor de rest gaat het lekker met hem. Om te onderzoeken of Joost misschien coeliakie (glutten-allergie) heeft, wordt bij Joost bloed afgenomen. Ook wordt er een rontgenfoto van zijn hand genomen om te kijken naar de groei van zijn skelet. Het wachten is dus voorlopig op het bloedonderzoek.

Bij de oogarts worden Joost zijn ogen opgemeten. We hebben hiervoor al 2 dagen oogdruppels moeten geven om de pupil te vergroten; dit is voor het opmeten noodzakelijk. Wat een drama trouwens dat druppelen, als je maar naar Joost wijst, begint ie al te piepen. Maar goed, de uitkomst: oogafwijking +4 en allebei de ogen kijken scheel. Nou dat laatste hadden we natuurlijk ook zelf al gezien. Een bril is voorlopig geen uitkomst en we blijven onder controle bij de orthoptist. Weer een specialist erbij en dus meer bezoekjes aan het ziekenhuis. Niet echt leuk.


Vorderingen
Ik heb er eigenlijk een hekel aan, wat betreft die vragen als: "wat kan ie al?", "kan hij al lopen?" "praat hij al?" "kan hij al kruipen" etc.
Meestal probeer ik netjes antwoord te geven, maar je maakt mij niet vrolijker van dat soort vragen. Mensen vragen altijd precies wat Joost (nog) niet kan. Op zich is het wel te begrijpen dat ze juist die vragen stellen, want een kind zonder handicap of ontwikkelingsachterstand doet HET allemaal al wel rond die leeftijd (of het begint te komen), dus verwacht men dat Joost ook al zo ver is. Helaas niet, komt het bij een "gezond" kind allemaal lekker aanwaaien, Joost en andere kinderen met een handicap moeten er altijd maar voor knokken.
Toch zijn wij natuurlijk ook heel blij als Joost weer wat bereikt heeft. Nou vooruit, effe opscheppen wat Joost deze maand allemaal al kan: in zijn handjes klappen, papa en mama zeggen, maar het leukste is toch wel dat hij zelf kan gaan zitten. Was het in het begin 1 of 2x per dag, na een paar dagen had hij het helemaal door. Zelfs als het bedtijd is, zit meneer midden in zijn bed heel trots te zijn (en wij ook natuurlijk!).

Zo eerst even droog oefenen met Amber.........En dan zetten ze me in het koude water....... Jekkes!